சனி, 22 மார்ச், 2025

மகாதேவ மாலை - திருஅருட்பா பதிகம் ஒரு பார்வை - திரு. ஆனந்த பாரதி. பெங்களூரூ.

 மகாதேவ மாலை - திருஅருட்பா பதிகம் ஒரு பார்வை

- திரு. ஆனந்த பாரதி. பெங்களூரூ.

வணக்கம்,

திரு அருட்பா பதிகங்களையும், அதன் சிறப்புக்களையும் மக்களுக்கு அறிமுகப்படுத்தும் இம் முயற்சியில், இந்த வாரம் நாம் காண இருக்கும் திருவருட்பாப் பதிகம், முதல் திருமுறையின் ஐந்தாவது நூலாகிய மகாதேவ மாலை.

பதிக அமைப்பு:

எண்சீர்க் கழிநெடிலடி ஆசிரிய விருத்தத்தால்,  தலைமை தெய்வமாம் மகாதேவரின் மீது இயற்றப் பட்ட 100 பாடல்கள் கொண்ட பாமாலை என்பதால் இப்பதிகம் மகாதேவ மாலை என பெயர் பெற்றுள்ளது. 1-68 மற்றும் 100 வது பாடல்களில் “”தேவே” என மகுடம் பெற்று பாடல்களின் ஈற்றடி நிறை உறுகின்றது.

இம் மகாதேவ மாலை, காப்பு செய்யுளுடன் அமைந்து இருப்பதினால்,  இது ஒரு தனிநூலாகக் கொள்ளத் தகுதி உடையது. இக் காப்புச் செய்யுள் ஒன்று மட்டும் அறுசீர்க் கழிநெடிலடி ஆசிரிய விருத்தத்தால் பாடப்பட்டுள்ளது. அது கருதியே, திருஅருட்பாவின் முதல் பதிப்பாசிரியரான வள்ளல் பெருமானின் முதல் மாணவர் தொழுவூர் வேலாயுதனார், இப் பதிகத்தை முதல் திருமுறையில் ஐந்தாவது நூலாக வைத்துச் சிறப்பித்தார். தவத்திரு ஊரன் அடிகளார் காலமுறைப் பதிப்பில், இவ்வரிய நூல் மூன்றாம் திருமுறையுள் ஐந்தாவதுநூலாக இடம்பெற்றுள்ளது.

இந்நூலுக்கு பல்வேறு அடிக்குறிப்புகளையும்  தொழுவூர் வேலாயுதனார் வழங்கியுள்ளார். அவ்வடிக்குறிப்புகளே, இம் மாலையை உணர்ந்து ஓதும் அன்பர்களுக்கு வள்ளல் பெருமானின் உண்மை கருத்துக்களை உணர உதவியாய் உள்ளது என்பது இங்கு நினைக்கத்தக்கது. 

பதிகச் சிறப்பு:

“மஹாதேவ மாலை என்னும் இத்தெய்வநூலினை ஆழ்ந்த பத்திமையோடும், பேர் ஆர்வத்தோடும், பெரு வியப்பொடும்,  பேர் ஒளியோடும், பயிலாத பொதுநெறித் திருவாளர்களே அருள் விளங்கும் நம் நாட்டில் இல்லை'   தேவாரப் பெருமறையின்கண் திருத்தாண்டகம் பொலிவது போல் இந்நூல் திரு அருட்பாவில் பொலிந்து விளங்குகிறது. இறைவனை "வேதங்கள் ஐயா என, ஓங்கிய ஆழ்ந்தகன்ற நுண்ணியனே!" என்றழைக்கும் தெய்வத் திருவாசகத்தின் உட்கிடையையும் அநுபவத்தையும் உணர்ந்துணர்ந்து நுகர்ந்து நுகர்ந்து தத்துவங்க ளெல்லாம் ஒருங்கே சுவைத்து சுவைத்து இன்புறுவது போன்று இருக்கிறது. நம் பெருமானார் இராமலிங்க அடிகளார் தம்மை மறந்து அருளமுதம் உண்டு தேக்கித் தெய்வத் தீந்தமிழில் தமிழ்நாட்டின் தவப்பயனாகத் திருவாய் மலர்ந்தருளிய இந்நூல்” என்று திருஅருட்பா பதிப்பு செம்மல் ஆ. பாலகிருஷ்ணன் பிள்ளை அவர்கள் இப்பதிக சிறப்பை வியந்து பேசுகிறார்கள்.

ஏட்டுச் சுவடிகள்:

இம் மகாதேவ மாலைக்கு வள்ளல் பெருமான் அவர்கள் அருளிய திரு ஏடுகள் முழுவதும் கிடைக்கப் பெற்றுள்ளன என ஆ. பாலகிருஷ்ண பிள்ளை அவர்கள் குறிப்பிடுகிறார்கள். சுவடியின் முதல் ஏட்டில் "உ.சிவமயம். கணபதி துணை. சண்முகன்றுணை. மஹாதேவமாலை" என்று பெருமான் அவர்கள் எழுதியிருக்கிறார்கள். 

பெருமான் அவர்களின் அன்பர் திரு தருமலிங்கம் பிள்ளை அவர்கள் எழுதிய ஏட்டுப் பிரதியின் தலைப்பேட்டில் "ஓம் சிவாய நம, எனது சற்குருவாகிய சிதம்பரம் இராமலிங்க தேசிகர் திருவாய் மலர்ந்தருளிய மஹாதேவ மாலை" என்று குறித்திருக்கிறது. இவை தவிர இந் நூலுக்கு வேறு மூன்று பிரதிகளும் ஆ. பாலகிருஷ்ண பிள்ளை அவர்களுக்கு கிடைத்திருக்கின்றன. 

“பெருங்கருணையும் பேரறிவும் எப்பாங்கரும் எஞ்ஞான்றும் எவ்வுயிரினிடத்தும் பொங்கித் ததும்பும் இறைவனுடைய பேரருள் வடிவத்தை, நம் பெருமானார், தாம் கண்டு அநுபவித்தவாறு, ஏழை எளியோம் ஆகிய நம் பொருட்டு ஓர் ஓவியமாகத் தேன்வழியும் அமுதச் சொற்களால் பேரன்போடும் பேருவகையோடும் சாயல் பெறத் தீட்டியிருத்தல் கண்டு மகிழ்க” என்று ‘கருணைநிறைந் தகம்புறமும்’ என்னும் இக்காப்புச் செய்யுல் குறித்து ஆ. பாலகிருஷ்ண பிள்ளை நெகிழ்கிறார்கள்.   

பதிகப் பொருண்மை:

மகாதேவ மாலை எனும் இப்பதிகத்தில், இறைவனை சமய மதங்களைக் கடந்த பொதுநிலையில் வைத்து வள்ளற் பெருமான் விண்ணப்பித்து வழிபடுகின்றார்கள். பாடல்கள் “தேவே” என நிறைவுற்று. இறைவனை பொதுவாகச் சுட்டுகின்றது. 

1 - 68 வரையிலான பாடல்கள் இறைவன் இவ்வுலக பொருட்களாகவும், தத்துவங்களாகவும், ஞான பொருட்களாகவும், இருந்து. எவ்வாறெல்லாம் அதில் விளங்கி திருவருள் செய்கின்றார் என்கின்றவாறு வள்ளல் பெருமான் இறைவனுடைய தன்மைகளை இங்கு விவரிக்கின்றார். 

69 – 100 வரையிலான பாடல்களில்  இறைவனுடைய திருவருள் தனக்கு வேண்டும் என்றும் தனது குற்றங்களையெல்லாம் இறைவனிடம் விண்ணப்பித்தும், அக் குற்றங்களை கருதாது இறைவன் தன்னை ஆட்கொள்ள வேண்டுமென்றும், மலமாயங்களினால் தான் அடைகின்ற துன்பங்களை இன்னது என்றும், தனக்கு அம்மல மாயை குற்றங்களை நீக்கி இறைவன் திருவருள் செய்யவேண்டும் என்று இறைவனிடத்தில் விண்ணப்பித்து வள்ளற் பெருமான் இங்கு இறைஞ்சுகிறார்.

ஐந்தொழில் செய்கின்ற கர்த்தர்கள் முதல் யாராலும் சென்று காணமுடியாத இறைவன்,  தானே தேடி வந்து சில ஆன்மாக்களை கலந்து கொள்கிறாராம். யார் அந்த ஆன்மாக்கள் அவர்களுடைய தன்மை எத்தகையது என்பதை வள்ளற்பெருமான் இந்த மகாதேவ மாலையின் 49 ஒன்பதாவது பாடலில் குறிப்பிடுகின்றார்கள்.

வான்காணா மறைகாணா மலரோன் காணான்

மால்காணான் உருத்திரனும் மதித்துக் காணான்

நான்காணா இடத்ததனைக் காண்பேம் என்று

நல்லோர்கள் நவில்கின்ற நலமே வேட்கை

மான்காணா உளக்கமல மலர்த்தா நின்ற

வான்சுடரே ஆனந்த மயமே, ஈன்ற

ஆன்காணா இளங்கன்றாய் அலமந் தேங்கும்

அன்பர்தமைக் கலந்துகொளும் அமலத் தேவே. 

தாயைக் காணாது கலங்குகின்ற இளம் கன்றினைப் போல. கசிந்து உருகி இறைவனிடத்திலேயே அன்பு வைக்கின்ற அடியவர்களை இறைவன் தானே தேடி வந்து கலந்து கொள்கின்றார் என வள்ளற் பெருமான் இங்கு குறிப்பிடுகின்றார்கள்.

இந்த உலகத்தில் இருக்கின்ற பொருட்கள் எல்லாம் அளவைகளுக்கு உட்பட்டன. இந்த உலகத்தில் எதை எதையெல்லாம் அளக்க முடியாது என்று குறிப்பிடுகிறார்களோ அவைகள், எல்லாவற்றையும் அளப்பதற்கு ஒரு கருவியை அல்லது ஒரு வழியை இன்றைய விஞ்ஞான உலகம் கண்டுபிடித்துக்கொண்டே இருக்கின்றது. ஆனால் எந்த கருவி கொண்டும், எந்த அறிவியலைக் கொண்டும் அளக்க முடியாத ஒரு பொருள் இறைவன், அந்த இறைவனுடைய நீளமும், அகலமும், அவனுடைய வடிவமும், வண்ணமும் என்றைக்கும் யாராலும் அளக்க முடியாதது. அது அளவைகளை கடந்தது என்கின்ற அருங்கருத்தை வள்ளற் பெருமான். இந்த மகாதேவ மாலையின் 54 ஆவது பாடலிலே மிக அழகாக குறிப்பிடுகின்றார்கள்.

பேராய அண்டங்கள் பலவும் பிண்ட

பேதங்கள் பற்பலவும் பிண்டாண் டத்தின்

வாராய பலபொருளும் கடலும் மண்ணும்

மலையுளவும் கடலுளவும் மணலும் வானும்

ஊராத வான்மீனும் அணுவும் மற்றை

உள்ளனவும் அளந்திடலாம் ஓகோ உன்னை

ஆராலும் அளப்பரிதென் றனந்த வேதம்

அறைந்திளைக்க அதிதூர மாகுந் தேவே.

 இறைவன் எல்லா உயிர்களுக்கும் பொதுவானவன், சமய மதங்களைக் கடந்தவன், பல்வேறு சமயங்களும் மதங்களும், அவைகளுடைய அனுபவத்திற்கு தக்க வகையில் இறைவனுக்கு வடிவம் வண்ணங்களை அமைத்து வழிபட்டு வருகின்றனர். அதை பின்பற்றுகின்றவர்களும் பலர். ஆனால் யார் எந்த சமயத்தை பின்பற்றினாலும், அந்த சமயத்தினுடைய நிறைவு நிலையில் வாய்ப்பது ஒரு பொருளான இறை அனுபவமே. எனவே எல்லா சமயங்கள் உடைய முடிவும் கடவுள் என்கின்ற ஒரு பொருளே. 

பல்வேறு வழியாக ஓடி வருகின்ற ஆறுகள் நிறைவாக கடலிலே சென்று கலப்பது போல பல்வேறு வழிகளை காட்டி மக்களை நெறிப்படுத்துகின்ற சமயங்கள் நிறைவாக சங்கமிப்பது இறைவன் என்கின்ற ஒருவன் இடத்திலே. அவனே அருட்பெருஞ்ஜோதி. அந்த ஒப்பற்ற ஒரு பொருளே எல்லா சமய மதங்களுக்கும் நிறைவானது என்கின்ற சமரசத்தை வள்ளல் பெருமான் அவர்கள் இந்த 49 வது பாடலிலே உணர்த்துகின்றார்கள்.

பொங்குபல சமயமெனும் நதிக ளெல்லாம்

புகுந்துகலந் திடநிறைவாய்ப் பொங்கி ஓங்கும்

கங்குகரை காணாத கடலே எங்கும்

கண்ணாகக் காண்கின்ற கதியே அன்பர்

தங்கநிழல் பரப்பிமயல் சோடை யெல்லாந்

தணிக்கின்ற தருவேபூந் தடமே ஞானச்

செங்குமுத மலரவரு மதியே எல்லாம்

செய்யவல்ல கடவுளே தேவ தேவே.

இவ்வாறு ஞானக் களஞ்சியமாக விளக்குகின்ற மகாதேவ மாலை. திருவருட்பாவிற்கு கண் போன்று விளங்குகின்றது என்று சொன்னால் அது மிகையல்ல. எனவே பல்வேறு அருள் சிறப்புகளைக் கொண்ட இன்நூலினை, அன்பர்கள் அனைவரும் இறைவன் முன்பு அனுதினமும் ஓதி அருளையும் பொருளையும் பெற்று பேரானந்த வாழ்வின் வாழ வேண்டுகின்றேன்.

நன்றி வணக்கம்.

துணை நூல் பட்டியல்:

1. திருஅருட்பா முதல் பதிப்பு (1867) - தொழுவூர் வேலாயுதனார்.

2. திருஅருட்பா செம்பதிப்பு - ஏழாம் புத்தகம் - ஆ. பாலகிருஷ்ணன் 

3. திருஅருட்பா காலமுறைப் பதிப்பு - ஊரனடிகள்

 


கருத்துகள் இல்லை:

கருத்துரையிடுக

அவலத் தழுங்கல் - திருஅருட்பா பதிகம் ஒரு பார்வை

    அவலத் தழுங்கல்  - திருஅருட்பா பதிகம் ஒரு பார்வை “திருஅருட்பாச் செல்வர்” திரு. ஆனந்த பாரதி. பெங்களூரு. வணக்கம், திரு அருட்பா பதிகங்களையு...